Deze website maakt gebruik van cookies om je een betere online ervaring te bieden. Door deze website te gebruiken of deze melding te sluiten, ga je akkoord met ons cookiebeleid.
NL
  • AU
  • CA
  • CN
  • DE
  • JP
  • KR
  • NL
  • UK
  • US
  • MX
Headsmashed in Buffalo Jump

Nabootsing van de unieke jachtmethode van de First Nations in het zuiden van Alberta bij ‘Head-Smashed-In Buffalo J

Jennifer Allford

Travel Alberta

Feb 12, 2018 - 3 minute read

Word jij de wolf of de babybizon? Denk er even goed over na.

Duizenden jaren lang verzamelden de Blackfoot-jagers zich iedere herfst aan de rand van een klif in het zuiden van Alberta. Ieder van hen had een specifieke taak in de zorgvuldig uitgedachte jacht waarbij honderden bizons over een klif de dood in werden gejaagd.

Nu is het jouw beurt. Bij het nabootsen van de jacht bij ‘Head-Smashed-In Buffalo Jump’ kom je voor de keuze te staan: kruip je in de huid van de wolf en jaag je de kudde op, of zie je jezelf meer als babybizon en ren je zo hard je kunt door het prairiegras terwijl je de andere bizons meelokt in een stormloop.

Headsmashed in Buffalo Jump

Roth & Ramberg

Mijn laatste trip stond in het teken van Piskun, het naspelen van de bizonjacht in dit unieke Interpretive Centre in Alberta, waarbij de kinderen die meededen meestal de hoofdrol als babybizon kregen. De rest mocht een van de ongelukkige beesten spelen die hun dood tegemoet stormden, net als zo’n 100.000 bizons die in een periode van ongeveer 6000 jaar vanaf de top van de klif de afgrond in stortten. Maar geen zorgen: je valt niet echt van de klif zoals de bizons.

We speelden voor bizon op de veilige grond aan de voet van het klif waar zo’n 500 Blackfoot-jagers van verschillende stammen zich vroeger op de dagen van deze zogenaamde ‘buffalo jump’ verzamelden. Ze sloegen hier hun kamp op, wachtten tot de jacht zou beginnen en verwerkten vervolgens het vlees van de bizons die van het klif waren gevallen tot een lang houdbare bron van eiwitten: pemmikan. “De grootvader van mijn overgrootvader jaagde bizons hier de afgrond in”, vertelde onze gids Marcus Healy ons. “Ik heb hetzelfde bloed.”

Headsmashed in Buffalo Jump

Roth & Ramberg

De laatste bizonjacht hier was in 1840. In 1981 werd dit gebied een UNESCO Werelderfgoedlocatie. Tijdens deze belevenis zijn we door het ‘Head-Smashed-In Buffalo Jump’ Interpretive Centre naar de top en het klif geklommen.  Onderweg naar de top kwamen we langs een bizonhuid met kleine tekeningen die de geschiedenis afbeelden:  In 1771 “kwamen er beren in het kamp.” In 1879 “verdween de bizon.”

Dit is in het kort hoe de jacht was opgezet: Wanneer de wind precies goed stond en terwijl de bizons in het ‘verzamelbassin’ op gras stonden te kauwen, waren jagers bezig ‘paden’ te maken met planten en stenen. Een aantal van hen vermomde zich als wolf en posteerde zich aan de rand van de kudde, waardoor de bizons nerveus werden en ze geleidelijk naar de paden konden worden gedreven. Vervolgens begon de beste ‘bizonrenner’, die zich met een kalfshuid had bedekt, te rennen voor zijn leven. De rest van de kudde zou hem vervolgens volgen. De bizonrenner dook daarop snel van het pad af en mengde zich tussen andere jagers die aan de zijkanten van het pad met bizonhuiden stonden te wapperen, terwijl de kudde voorbij raasde, zo de afgrond tegemoet.

Headsmashed in Buffalo Jump

Roth & Ramberg

Archeologen hebben aan de voet van het klif pijlpunten van 9000 jaar oud gevonden. In 2016 hebben zij een ondergrondse kookkuil opgegraven die al 1600 jaar oud is. De archeologen zijn in 1930 met hun werk begonnen. “Mijn overgrootvader plaagde de archeologen”, vertelde Healy met zijn lange zwarte baard al grinnikend vanonder zijn pet van de Blue Jays. “Ze vroegen hem: ‘Wat is dit? Wat is dat?’  En hij antwoordde dan: ‘Je kunt pas werken als je gereinigd bent, dit is een heilige plek.’ ”

Ons moderne avontuur begon daar ook mee: een spirituele reiniging in een rookbad en een oudste die de schepper verzocht over ons te waken wanneer we in de tipi waren. De tipi, die Healy omschreef als ‘de eerste woonwagen’. Healy gaf ons kleine pijlpunten en liet ons zien hoe we met een speer het grote bord in de vorm van een bizon konden raken. Mijn poging ging ruim een meter naast, dus deed hij het nog een keer voor.

We legden het jachtgereedschap weg en de kleintjes poseerden met hun dierenhuiden breed glimlachend voor de camera. Terwijl ik als een opgejaagde bizon over de prairie rende met de zon hoog aan de hemel en de anderen hoorde lachen, voelde ik me ook weer een beetje kind.