Deze website maakt gebruik van cookies om je een betere online ervaring te bieden. Door deze website te gebruiken of deze melding te sluiten, ga je akkoord met ons cookiebeleid.
NL
  • AU
  • CA
  • CN
  • DE
  • JP
  • KR
  • NL
  • UK
  • US
  • MX

De bewoners, foodies en geschiedenis van de wijk Old Strathcona in Edmonton

Door Omar Mouallem

Travel Alberta

Dec 01, 2017 - Leestijd: zeven minuten

Terwijl hij zich vasthoudt aan een leren lusje in een tram met houten lambrisering, schuift Dan Rose zijn zonnebril naar het puntje van zijn neus en strekt zijn nek om het uitzicht op het intense groen van de North Saskatchewan River-vallei te bewonderen. “Dit is verreweg het mooiste uitzicht op de stad”, zegt de 28-jarige terwijl we over het bovenste dek van de High Level Bridge rijden. Deze brug verbindt het centrum van Edmonton met Old Strathcona, een rivaliserende stad die in 1912 werd samengevoegd met de hoofdstad van Alberta.

Rose is een erfgoedexpert. Hij legt uit dat deze tram, compleet met trambestuurders in nostalgische conducteurspetten en -uniforms, een replica is van de tram die tot 1951 over deze forenzenbrug reed.

“Als het stormde in de winter,” vertelt hij, “slingerde de tram op de rails. De conducteur moest dan uit de tram springen en op de rails klauteren om met een lange stok de haak terug aan de bovenleiding te hangen.” Tegenwoordig is de tram een zomerse toeristenattractie. De bestemming is een levendige buurt die zichzelf met elke generatie opnieuw uitvindt. 

Old Strathcona lijkt elke vijftig jaar een transformatie te ondergaan. Op dit moment verandert de buurt zich gaandeweg in een trendy-elegant-hippe versie van zichzelf. 

Travel Alberta / Cooper & O'Hara Photography 

Prachtige Edwardiaanse architectuur

"Van een ruige boomtown tot een gewone hoofdstraat in de eerste helft van de vorige eeuw, tot een kunstenaarswijk en district met vele bars in de tweede helft. En de jaren 2010 hebben weer een nieuw tijdperk ingeluid: “Strathcona swingt tegenwoordig meer dan ooit”, vertelt Rose terwijl hij de Spaanse koloniale deuren van El Cortez openduwt.

Het interieur van dit Mexicaanse restaurant lijkt recht uit een videoclip te komen. Eigenaar Michael Maxxis, een bekend filmmaker, heeft decorbouwers en kunstenaars uit Los Angeles ingehuurd voor het hippe ontwerp. Tien jaar geleden zou een plek zoals deze ondenkbaar zijn geweest. In die tijd studeerde Rose geschiedenis aan de nabijgelegen University of Alberta en stortte hij zich regelmatig in het nachtleven waar deze buurt destijds bekend om stond. De losbandigheid in de wijk culmineerde in 2006 in de ijshockeyrellen op Whyte Avenue.

“Je merkt dat er op Whyte Ave. weer naar kwaliteit wordt gestreefd”, vertelt Rose terwijl hij in een taco met in kaneel gestoofd varkensvlees hapt. Hij wijst de diverse voorbeelden aan, zoals het zusterrestaurant Have Mercy met grits (maisgriesmeel) en ribbetjes op het menu, troostvoedsel uit de zuidelijke Amerikaanse staten. Of het nabijgelegen NongBu Korean Eatery, waar je ‘sweet and sticky’ gerechten met elkaar kunt delen terwijl er Aziatische zwart-witfilms op een scherm worden geprojecteerd. Of Dorinku, een pub die niet zou misstaan in Tokio. En MEAT natuurlijk voor de beste gerookte barbecue en bourbons van de stad. Bijna al deze gelegenheden zijn gevestigd in Edwardiaanse bakstenen gebouwen die het gemeentebestuur in de jaren 1970 bijna had laten slopen om een snelweg aan te leggen.
"

De Old Strathcona Farmers’ Market is op zaterdag druk en gezellig, en verkopers zoals Cookie Crumbs delen zoete lekkernijen uit zoals wafelkoekjes gevuld met custard.

Travel Alberta / Cooper & O'Hara Photography 

We lopen het open gedeelte in van de Old Strathcona Farmers’ Market, dat in een gerestaureerde remise is gevestigd. Rose legt uit dat activisten genoeg hadden van stedenbouwkundigen en deze markt oprichtten om mensen naar dit deel van de stad te trekken, dat bekendstond om zijn pandjeswinkels en zwerfvuil. “De bouw- en ontwikkelingsplannen waren vooral op het centrum gericht, dus Old Strathcona werd eigenlijk vergeten.” 

Al snel besloot het wereldberoemde Edmonton International Fringe Theatre Festival zich rond de markt te groeperen en Whyte Ave. te verrijken met cultuur. De tweedehandswinkels die er nu nog zijn, verkopen populaire vintagekleding of zijn kitscherige antiekwinkels zoals Junque Cellar.

Rose koopt een zak wafelkoekjes met citroencustard van Cookie Crumbs en neemt me mee naar een van zijn favoriete etablissementen, Barber Ha. Zaterdag is de enige dag waarop je zonder afspraak in deze herenkapperszaak terechtkunt en Rose wil er netjes uitzien. Binnen is het een drukte van belang. Rose krijgt een stoel aangewezen door Brandi Strauss, zijn vaste kapster die met de punkbob en tattoos helemaal bij de minimalistische maar kunstzinnige inrichting past.

Hij herinnert zich hoe hij voor het eerst Barber Ha binnenstapte en stomverbaasd was dat er een liveband optrad. Strauss was een van de bandleden. “Dit is zoveel meer dan een kapperszaak,” aldus Rose.

“Dat is waar”, beaamt Strauss. “Er heerst hier een echt gemeenschapsgevoel.”

De High Level Bridge is gebouwd tussen 1910 en 1913 en verbond ooit twee steden met elkaar.

Travel Alberta / Cooper & O'Hara Photography 

Speel met katten in een café en geniet van een ambachtelijk gebrouwen biertje in een historisch pand

Terwijl we in westelijke richting naar de levendigste delen van dit gebied lopen, wippen we binnen bij de nieuwste aanwinst van deze buurt: het Cat Cafe op Whyte Ave. Manager Destiny MacDonald legt kort de regels uit, oftewel geen katten optillen en ze uitsluitend kattenvoer geven. Destiny was ooit hondentrimster, maar is nu overtuigd kattenfan. De woonkamer die we binnenstappen zou een de eigenaar van een penthouse nog jaloers maken. Tien volwassen katten loungen, wandelen en slapen op elegante meubels onder originele schilderijen van hun soortgenoten, terwijl een tiental klanten bubble tea drinkt en hun gebakjes beschermt tegen de meer brutale katachtigen. “Dit is echt ons ding”, zegt een van de bezoekers, en voegt eraan toe dat het kattencafé in haar thuisstad een van de beste is van alle cafés die ze in Europa, het Midden-Oosten en Azië heeft bezocht.

Even later proosten Rose en ik in een reusachtige buitenbar met pints Blindman’s Longshot en Troubled Monk Saison, allebei geweldige bieren uit Alberta en twee van de ruim honderd bieren van MKT. Rose duikt weer de geschiedenis in. “Hier is het allemaal begonnen”, zegt hij en wijst naar de bakstenen muren van het bierhuis met plek voor duizend gasten. “Dit was het meest noordelijke eindstation van de Canadian Pacific Railroad. Echte boomtowners timmerden hier binnen een paar uur wat planken tegen elkaar en noemden het ‘de allereerste saloon’, ‘het allereerste hotel’, ‘de allereerste tentenwinkel’. Vanuit dit spoorwegdepot werden de overvloedige landbouwproducten van Alberta vervoerd.”

We maken ons rondje af en banen ons een weg door de groeiende menigte op Whyte Ave, terwijl de prairiezon brandt en hijgende puppy’s drinken uit waterbakken op de stoep. We komen langs de minimalistische en asymmetrische jurken in Workhall, de flagship store van ontwerpster Nicole Campre, de streetwearshop Foosh, en andere boetieken met mode voor jongvolwassenen. Vervolgens komen we bij een bouwplaats waar twee middelgrote woontorens verrijzen, de eerste sinds tientallen jaren.

Mix van mensen verandert karakter van de buurt 

"Op de kruising met 109 Street slaan we af naar het noorden en lopen de wijk Garneau in. In de vele oude ‘craftsman’-huizen vind je nu professoren, studentenclubs en sociëteiten. De meeste oude, commerciële gebouwen zijn de afgelopen vijftig jaar opgetrokken, behalve het bakstenen onderkomen van de Sugarbowl Diner waar professoren en studenten ontbijten met de legendarische kaneelbroodjes, ’s middags een lamsburger bestellen en ’s avonds afzakken met een biertje. Hier vind je ook het Garneau Theatre. De zwart-rode bioscoop op het zuidelijke puntje van de High Level Bridge is het meest indrukwekkende voorbeeld van art deco in de stad. “Het blijft bijzonder om de heuvel op te komen en dan die neonverlichting op de gevel met de titels van klassieke films te zien”, zegt Rose.

Rose bestelt een ijskoffie bij Transcend Coffee, een café in het bioscoopgebouw met een eigen koffielijn. Daar mijmert hij over de woontorens die nu verrijzen. Zullen zij het karakter van deze buurt veranderen? Hij erkent dat ze omstreden zijn, maar tegelijkertijd bewijs zijn van het aanpassingsvermogen van de wijk. “We moeten niet vergeten dat de geschiedenis van deze buurt uit meer dan gebouwen bestaat. Het gaat erom hoe mensen de buurt hebben gebruikt.”
"

Maak een tramrit over de High Level Bridge voor een glimp van het verleden. De conducteurs dragen nostalgische petten en uniforms. Een beter uitzicht op de vallei van de North Saskatchewan River bestaat niet.

Travel Alberta / Cooper & O'Hara Photography