Deze website maakt gebruik van cookies om je een betere online ervaring te bieden. Door deze website te gebruiken of deze melding te sluiten, ga je akkoord met ons cookiebeleid.
NL
  • AU
  • CA
  • CN
  • DE
  • JP
  • KR
  • NL
  • UK
  • US
  • MX

Dit gezin houdt de klassieke Musical Ride van de Canadese bereden politie springlevend

Zoey Duncan

Travel Alberta

- Leestijd: vier minuten

De beroemde bereden politie van Canada staat bekend als stoïcijns en uiterst beleefd. Daarmee staan deze paardrijdende wetshandhavers meteen ook symbool voor de Canadese volksaard. Het verhaal dat je minder vaak hoort is dat de Musical Ride, die inmiddels is uitgegroeid tot een Canadees instituut, is bedacht als vorm van vermaak door een paar Mounties die zich te pletter verveelden.

“Het is bijna alsof ze dansen”, zegt Sandi Davis over de paarden die het middelpunt van deze unieke voorstelling vormen. En Davis kan het weten, want ze is de uitvoerend directeur van het Fort Museum van de North-West Mounted Police (NWMP) in Fort Macleod in zuidelijk Alberta. Haar familie is al generaties lang betrokken bij dit staaltje paardrijkunst.

Haar stiefvader reed als een van de eersten mee toen de Musical Ride nieuw leven werd ingeblazen als eerbetoon aan de oorspronkelijke rit. Haar zussen maakten er een familietraditie van. Davis zelf ziet al tientallen jaren bezoekers uit heel de wereld enthousiast klappen voor de plaatselijke geschiedenis.

Kunnen paarden dansen? Deze paarden lijken te bewegen op de muziek.

Travel Alberta / Katie Goldie

Hoe mooi en indrukwekkend de Musical Ride tegenwoordig ook is, het ontstaan van deze carrouselrit van de Mounties kent een minder aangename geschiedenis, aldus Davis. In 1874 legden 300 leden van de kersvers opgerichte NWMP (de voorloper van de hedendaagse Royal Canadian Mounted Police die hun eigen reizende Musical Ride houden) een loodzware mars van 1400 kilometer af van Fort Dufferin in de provincie Manitoba naar Fort Whoop-Up in het westen, het hedendaagse Lethbridge in de buurt van Fort Macleod. Hun doel: een paar lastige Amerikaanse whiskyhandelaren verjagen en ondertussen de venijnige beten van muggen zien te negeren. De handelaren namen snel de benen toen ze hoorden dat de politie eraan kwam, dus de groep stapte over op plan B: de eerste politiebuitenposten van West-Canada stichten.

Sandi Davis en haar dochter Lisa vinden het geweldig om te zien hoe de bezoekers de paarden berijden en verzorgen.

Travel Alberta / Katie Goldie

Verveelde Mounties verzinnen de Musical Ride 

Na de oprichting van Fort Macleod hadden de Mounties weinig anders meer om handen dan hun dagelijkse cavalerie-oefeningen. De sleur kwam er al gauw in totdat iemand het lumineuze idee kreeg om een carrouselrit op muziek te houden!

Het bleek een vreselijk idee. “De paarden werden gek”, vertelt Davis. Maar de Mounties gaven niet op. Ze nodigden de plaatselijke Métis uit om muziek voor hen te maken en voilà: de Musical Ride was geboren. Deze professionele ruiterchoreografie op muziek was in feite de negentiende-eeuwse variant op een biertje pakken in de kroeg en voetbal kijken.

Tijdens een bezoek aan de Fort Macleod NWMP en het First Nations-centrum mag je de paarden verzorgen en lekker knuffelen.

Travel Alberta / Katie Goldie

De jonge ruiters die tegenwoordig in de zomermaanden de Musical Ride opvoeren, zijn geen officiële politieagenten in functie net als vroeger, al kun je deze carousselrit op een Engels zadel niet echt een ontspannen vrijetijdsbesteding noemen.

“Stel je voor dat je een wollen jas, wollen broek, handschoenen, laarzen en nog wat andere toeters en bellen moet aantrekken... terwijl het buiten 35 graden is”, zegt Davis. “Dan moet je wel gek zijn.”

Lisa, de negentienjarige dochter van Davis en commandant van de rit, is zo gek. Als ze haar beroemde rode uniform van keperstof draagt, een replica van de eerste RCMP-uniformen, kruipt Lisa in de huid van die ruiters uit vervlogen tijden.

“Ik wil de vastbeslotenheid laten zien die ze hadden op hun mars naar het westen”, aldus Lisa. “De ruiters van onze groep zijn allemaal nogal extravert en dan is het soms is best lastig om de stille, serieuze Mountie te spelen.”

Bezoekers melden zich aan om de paardenhoeven uit te krabben 

Voordat de patrouilleruiters de Thread the Needle-figuur uitvoeren of met een charge richting het publiek galopperen, kunnen de bezoekers de paarden vertroetelen. Het Groom A Horse-programma geeft bezoekers de kans om een trouwe viervoeter een schoonheidsbehandeling te geven. Lisa verbaast zich altijd over hoe leuk mensen het vinden om paarden een manicure te geven. Het hoogtepunt is natuurlijk zelf een rondje door de piste draven.

Lisa grinnikt vanonder haar tropenhelm met punt terwijl ze aan de 89-jarige bezoeker denkt die onlangs een rondje reed. “Hij had de ervaring van zijn leven”, zegt ze.

Er zijn museummedewerkers die nóg verwender zijn dan de paarden, vertelt Sandi. Het was de bedoeling dat de dwerggeiten Pearl en Flip decoratief op het plaggendak van het historische Kanouse-huis zouden grazen. Maar ze wonen nu weer gewoon op de grond, omdat de geiten volgens Davis zo tonnetjerond werden dat we bang waren dat ze van het dak zouden kukelen en iemand zouden verwonden.

De paarden worden verwend door de bezoekers, maar de schattige dwerggeiten veroveren ook heel wat harten.

Travel Alberta / Katie Goldie

Het gebouw van boomstammen en graszoden werd in 1883 op deze plek gebouwd door Fred Kanouse, veefokker en ex-whiskyhandelaar. Davis vertelt dat Kanouse House een soort stamkroeg was voor de Mounties. In het historische gebouw staat nog steeds de tafel waaraan ze koffie dronken en kaartten. “Dit is niet alleen de allereerste Mountie-politiepost, maar ook de allereerste koffiebar”, grapt Davis.

Binnen de gereconstrueerde muren van het fort vind je tentoonstellingen over de Piikani, Kainai en Siksika First Nations en hun eeuwenoude geschiedenis in de streek, kun je de woonverblijven van de negentiende-eeuwse Mounties bewonderen en leer je meer over het vervoer, de geneeskunst en godsdienst op de prairies.

Voor Davis blijft het een kick om na al die jaren het publiek te zien genieten van het museum en de rit. “Je gaat het bijna als vanzelfsprekend beschouwen dat je dit in je achtertuin hebt.”