Deze website maakt gebruik van cookies om je een betere online ervaring te bieden. Door deze website te gebruiken of deze melding te sluiten, ga je akkoord met ons cookiebeleid.
NL
  • AU
  • CA
  • CN
  • DE
  • JP
  • KR
  • NL
  • UK
  • US
  • MX

Er is een plek waar je een uil kunt vasthouden en dat is niet op Zweinstein

Zoey Duncan

Travel Alberta

Nov 15, 2017 - leestijd: vier minuten

Laat je betoveren door een roofvogel, zelfs nog voor je een kaartje gekocht hebt bij de Alberta Birds of Prey Foundation. Als je niet bang bent om oog in oog te staan met een uil, besef dan dat dit geen vogelverblijf met glazen wanden is. Dit is een plek waar je je nieuwe gevederde vriend kunt aanraken. Misschien kom je Bruce Wayne wel tegen, een jonge velduil, die vaak op zijn plekje bij de kassa zijn veren zit te poetsen. Gelukkig heeft hij niet door dat zijn grappige kop eruitziet als een vleermuis.

De Alberta Birds of Prey Foundation in Coaldale is een plek waar uilen, haviken, valken en arenden wonen die rust nodig hebben om te herstellen. Afhankelijk van hun verwondingen zullen sommige dieren misschien wel nooit meer in het wild kunnen leven. Sommige roofvogels mogen in dit vijfsterrendierenhotel blijven, vertelt Managing Director Colin Weir. “Ze krijgen het allerbeste voedsel, voldoende lichaamsbeweging, een veilige plek en aan het einde van de dag worden ze gewassen door hun bedienden”, zegt Weir gekscherend. Of meent hij het?

Weir begon in 1982 met het redden van vogels en inmiddels is zijn initiatief uitgegroeid tot een liefdadigheidsinstelling die erg geliefd is onder toeristen die naar de Canadese badlands komen. “Ik ben net wat obsessiever in het volgen van mijn passie dan veel andere mensen”, vertelt Weir, accountant van beroep. De ene dag zit hij op handen en knieën om vogelpoep op te ruimen en de volgende dag laat hij bijvoorbeeld een steenarend zien aan de koninklijke familie. Wat de dag ook brengt, zijn droom is werkelijkheid geworden.


Uilen kun je eigenlijk niet aaien. Je kunt voorzichtig aan hun veren voelen, maar je moet er niet overheen strijken zoals je bij een hond zou doen. Als je geluk hebt, kun je misschien wel je neus tegen die van een uil aan wrijven. 

Travel Alberta / Katie Goldie 

Wilde dieren zijn geen huisdieren en dat zullen ze ook nooit worden.

Colin Weir, Managing Director, Alberta Birds of Prey Foundation

Deze ecologisch verantwoorde plek biedt je de kans om dicht bij roofvogels te komen die je normaal alleen in het wild ziet. Als hoogtepunt van je bezoek mag je een rustige uil vasthouden (standaard inbegrepen bij je kaartje).

Basil, een kleine holenuil, is een pro in selfies met mensen. Basil is “zo betrouwbaar dat je je neus tegen zijn neus aan zou kunnen wrijven”, zegt Weir. Gorden, een veel forsere Amerikaanse oehoe, kijkt je aan van achter zijn gevederde oogleden en lijkt te willen zeggen: ik ben eigenlijk te cool hiervoor, maar ik duld rustig het gegiechel van de gefascineerde bezoekers die me willen vasthouden.

Afhankelijk van welke vogel je vasthoudt, moedigen Weir en zijn personeel je aan om de veren eens aan te raken. Wel zegt Weir er duidelijk bij: een uil kun je niet aaien, alleen aanraken.

“Je voelt aan de textuur hoe zacht ze zijn”, vertelt hij. “Ze vinden het alleen niet zo fijn om geaaid te worden zoals je hond of kat thuis.”

Sommige roofvogels, zoals deze holenuil, zijn zeker niet cameraschuw en gaan graag met bezoekers op de foto.

Travel Alberta / Katie Goldie 

Jij dacht een uil in huis te kunnen nemen om net als op Zweinstein je eigen uilenhouderij te beginnen? Vergeet het maar.

“Wilde dieren zijn geen huisdieren en dat zullen ze ook nooit worden”, zegt Weir, hoewel hij toegeeft dat het moeilijk is om je niet te hechten aan de vogels die je traint. De valkerij is een van de dingen die hem heeft geïnspireerd om de stichting op te richten. De valkerij speelt tegenwoordig een belangrijke rol bij het oplappen en terugzetten van de vogels. De vogels worden getraind als ze een beetje hongerig zijn, zodat ze reageren op het voedsel dat de trainers aanbieden. Pas als de vogels zijn getraind, zijn ze klaar voor een ander hoogtepunt: vliegen.

“Ik vind het geweldig om de roodstaartbuizerds te vliegen”, vertelt wildlifespecialiste Carmen Avramovic. “Ze zijn heel grappig en hebben allemaal een heel eigen karakter.”

Avramovic volgt een studie in hernieuwbare grondstoffen en werkt ’s zomers met de roofvogels. Toen ze hier voor het eerst een uil vasthield, was ze meteen verkocht en wilde ze bij de stichting werken.

Amerikaanse zeearenden staan ook wel bekend als ‘majestic scavengers’. Als Lincoln vliegt, ziet het er makkelijk uit, maar dat is het niet. Het is voor hem net zo inspannend als rennen voor mensen.

Travel Alberta / Katie Goldie